Autor: Kazimierz Wonsik
7. katalogu aukcyjnym Wonsika

 

Wydawnictwo "monety trend" nr 11/2005 opublikowało bardzo ciekawy artykuł autorstwa pana Glucka pod tytułem „Tańczący z wilkami", w którym zostały opisane największe fałszerstwa monet na terenie Niemiec. Ponieważ artykuł obejmuje aż 14 stron maszynopisu oraz 15 zdjęć, dlatego wybrałem tylko najważniejsze informacje, które mogą zainteresować kolekcjonerów, jak również osoby zajmujące sie handlem numizmatami.

Autor: Adam Suchanek PN 3/95

Nie od dziś wiadomo, że fałszowanie monet jest tak samo stare jak ich kolekcjonowanie. Jednakże w ostatnich latach wraz z rozwojem techniki i coraz łatwiejszym dostępem do skomplikowanych maszyn i urządzeń fałszerstwa te osiągają coraz wyższy poziom techniczny i bywają nie tylko dla początkujących, ale nawet dla wytrawnych i doświadczonych numizmatyków dużym problemem. W XIX wieku i wcześniej fałszowano monety zarówno metodą odlewu jak i wytwarzano stemple, najczęściej "żnięte od ręki". W chwili obecnej fałszerstwa to nie sprawiają większego problemu, ze względu na dość powszechnie znane cechy charakterystyczne, takie jak: nierówna powierzchnia po odlewie, charakterystyczne wypukłości, rozmyty rysunek itp. W chwili obecnej większość z tych mankamentów została w znacznej części wyeliminowana, bądź też znacznie zmniejszona, dlatego też widzę konieczność poinformowania czytelników o najczęściej spotykanych oraz najnowszych fałszerstwach.

Autor: Michał Wodziński PN 2/95

Na przełomie XVII i XVIII wieku (w latach 1698 - 1704) car Piotr I przeprowadził radykalną reformę rosyjskiego systemu pieniężnego. Rosja była pierwszym państwem na Świecie, które konsekwentnie oparło swój system monetarny na systemie dziesiętnym (1 imperial = 10 rubli - 100 grzywien = 1000 kopiejek). Najniższe nominały bito w miedzi, średnie w srebrze i najwyższe w złocie. Był to najnowocześniejszy system monetarny tamtych czasów. Monety były prawie pełnowartościowe - wartość metalu była niższa od nominału mniej więcej o koszty wybicia. Nie opłacało się więc ich fałszować.

Marek Jarosz PN 3/2000

Jest to temat dla numizmatyka i dla psychologa i w jakiejś mierze bliski kolekcjonerom różnych dziedzin. Spróbuje przedstawić motywy i okoliczności, które skłaniają ludzi do zbierania monet. Na wstępie wypada chyba, zastanowić się chwile nad pochodzeniem słowa „moneta”. W dostępnych mi encyklopediach, leksykonach numizmatycznych, katalogach monet i słownikach różnych dziedzin – odpowiedzi na to pytanie nie znalazłem. Właściwą drogę wskazał mi mój brat docent Politechniki Gdańskiej: „Monety” trzeba szukać pod imieniem Junony.
I rzeczywiście. Nazwa "moneta" wywodzi się od bogini rzymskiej Junony (gr. Hery), która posiadała przydomek "Moneta" - "Ostrzegająca" (przed niebezpieczeństwem). Na Kapitolu, w świątyni Junony, znajdowała się mennica państwowa; mennica i ośrodek kultu bogini.
 

Autor: rorys PN 2/2006

Od niepamiętnych czasów Numislandię nie odwiedziło tylu gości. Reklama korzystnych inwestycji w produkty Największego Branżowego Pokarmodawcy zrobiła swoje i przybysze wykupili całą leżakującą latami w karmnikach, ulepszoną żółtym piaskiem strawę. Goście zrobili takie zamieszanie, że do dzisiaj nowe produkty tego koloru znikają natychmiast z rynku. Starzy zjadacze tej strawy tylko kręcą głowami. Nigdy dotąd nie było kłopotu z tym pokarmem, a tu pod koniec ubiegłego roku, zakup jakiegokolwiek kęska, wymagał niewspółmiernie wysokich nakładów do wartości pokarmowej strawy.

Autor: rorys PN 3/2003

Polskie monety próbne

W 1964 roku, NBP w odpowiedzi na wzrastający i stale rozwijający się numizmatyczny rynek kolekcjonerski w Polsce, zmienił swoją politykę emisji monet. Oprócz standardowych monet obiegowych rozpoczął emisje mniejszych serii okolicznościowych monet obiegowych. Wybito pierwsze okolicznościowe 10-cio złotówki z Kazimierzem Wielkim. Monety te cieszyły się od początku wielkim powodzeniem i rozbudziły pasje numizmatyczną u wielu nowych osób. W odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie rynku NBP wyemitował pierwsze komercyjne monety nieobiegowe z przeznaczeniem dla kolekcjonerów.

 

Autor: kurpol

W październiku i listopadzie br. odbyły się w Polsce cztery poważne aukcje numizmatyczne. Pozwolę sobie przedstawić aukcjonerów i omówić pobieżnie co ciekawego na tych aukcjach się pojawiło.

Wybuch I wojny światowej przestawił na potrzeby militarne tryby gospodarcze we wszystkich państwach biorących udział w konflikcie. Jednym z charakterystycznych tego przejawów stała się ścisła kontrola i priorytetowe traktowanie zasobów surowcowych. Przekazywano je w pierwszej kolejności na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. Strategiczne znaczenie miały paliwa, rudy metali, komponenty przemysłu chemicznego, farmaceutycznego i włókienniczego. Już po kilku miesiącach wojny społeczeństwa państw w nią zaangażowanych odczuwać zaczęły pierwsze znamiona kryzysu. Braki towarów prowadziły do wzrostu cen, co z kolei napędzało inflację. Posiadany pieniądz szybko tracił na wartości.

Autor: kurpol

Tytułowe pytanie pada dosyć często od moich Klientów. Przeważnie od tych początkujących, bo prawdziwi zbieracze wiedzą swoje, to znaczy TAK. Początkującym tłumaczę wstępne tajniki zbieractwa, ale przychodzą do mnie często ludzie, którzy coś usłyszeli od znajomych, że to dobry interes lub też usłyszeli lub przeczytali w mediach jakieś informacje o monetach typu: 2zł z Zygmuntem Augustem kosztowało w banku kilka lat temu 2zł a teraz ta moneta ma wartość ok. 700zł. Kto by nie chciał robić takich interesów? Tylko trzeba było być i kupić w tym banku kilka woreczków tych monet i trzymać je do dzisiaj. Gdybym myślał tymi kategoriami to powinienem strzelić sobie w łeb, bo miałem te kilka woreczków tylko, że je sprzedałem najpierw (na sztuki) po 2,50zł a po miesiącu „aż” po 3zł.

Wracając do tematu „czy warto, czy nie warto?”

Autor:kurpol

Numizmatyka obecnie na całym świecie przeżywa niesamowity boom. Człowiek ma w charakterze skłonność do zbieractwa – chyba atawizm z okresu kształtowania się homo sapiens. Nie musząc zbierać zapasów żywności na okres zimowy, zbiera już dla przyjemności różne przedmioty. Dotychczas w zbieractwie prym wiodła filatelistyka, jednak inflacja wydań – pochodna pazerności poczt, praktyczne z całego świata, doprowadziła do masowego odwrotu od tej dziedziny kolekcjonerstwa. Również fakt, że znaczek może łatwo ulec uszkodzeniu pogłębia tą tendencję. Moneta praktyczne jest nie zniszczalna,